رسم است میان روزنامه نگاران که وقتی نویسنده ای مدتی طولانی از نوشتن جدا بوده و در آغاز دور جدید با مشکل رو به می شود اصطلاح "خشک شدن قلم" را برایش به کار می برند! انصافا هم همین است. قلم واقعا خشک می شود و جان کندنی می خواهد تا دوباره راه بیفتد.
حالا ماییم و این وبلاگ؛ که گویی ننوشتن چند روزه، کیبوردمان را خشک کرده!!!
***
طولانی تر از آن شد که انتظارش را می کشیدیم، ولی هر طور که بود راه افتاد. "مهجاد دات کام" را می گوییم. هم تنبلی هم کردیم، هم سخت گیری هم کوتاهی. خلاصه الپر و اسپارس و همه دست به دست هم دادند تا طراحی خانه جدید ما خیلی طول بکشد.
این پست هم رسما به معنای خداحافظی رسمی از بلاگفا و کوچ به سوی استقلال مجازی است.
خاطرات چراغ های خاموش البته آنقدر هست که تا مدتی سری به محله قدیم بزنیم و یادی زنده کنیم. اما از حالا به این امید را داریم که به محله جدید خو بگیریم.
زنده یاد دوباره همان وقت ها می گفت که باید فکری به حال سایت کنیم، ما اما یک سال دست نگه داشتیم تا ببینیم کارمان ما در نظر می افتد یا خیر. بی تردیدیم که حالا وقتش فرا رسیده است.
افسوس؛ زمانی به خانه جدید و مستقل می رویم که قلم هایمان خشک شده و ما را کمتر رغبت و توانی به نوشتن هست.
عیبی ندارد.....دوباره می سازمت وطن........
از حالا دیگر هیچ چراغی خاموش نیست.
وصیت آخر: ضمن تشکر از همه دوستانی که طی این مدت از طریق لینکدونی، پیوند های روزانه و سایر روش های ارتباط جمعی به ما لینک دادند، به عنوان پدر پیری در آخرین ساعات عمر این وبلاگ با قلبی شاد، روحی مطمئن و ضمیری آرام، می خواهیم هر چه زود تر با زبان خوش آدرس لینک ما را عوض کرده و آدرس جدید را جایگزین چراغ های خاموش کنید.
