چند بيتي از سروده زير را عليرضا اولين بار در مراسم شب شعر حوزه هنري برايمان خواند ( البته خصوصي ) بعد قرار شد به سرعت تكميلش كند و برايمان بخواند . اما« اين به سرعت »، دو ماهي طول كشيد تا در خلوت خانه هنرمندان متن كامل سروده را به ما تحويل داد.
از عليرضا بندری به خاطر محبتش سپاسگذاريم ، شعرش را هم كه مي توانيد اين زير بخوانيد:
نيستي ببيني چه شبايي داريم محله برو بيايي داريم
تو دهِ بالا همشون دسته گل تو دهِ پايين همه آسمون جل
خيلي كوتاهتر از گليمه پاشون نون بياته توي سفره هاشون
بيمه ايران نمي دونن چيه يه عمره بيمشون ابوالفضليه
يه سر برو خيابونا صفا كن بيلبوردهاي شهرداري رو نگا كن
از اول شب تا خود سپيده كنگره سرداراي شهيده
هفت هشت تا شاعر ميگن و میخندن سكه بگيرا همه صف ميبندن
يه حس نفرتي به آدم مي دن يه جورايي بوي جهنم مي دن
پا كه رو حرمت شما گذاشتن اسماتونو رو كوچه ها گذاشتن
خدا خودش مي دونه تا هميشه اشكاي مادرت تموم نمي شه
تا وقتي كه اون چشا غرق اشكه حرف زدن از حرمت لاله كشكه
***
حالا ديگه همه به ما مي خندن ماكسيما ها به ويلچرا مي خندن
كي گفته هر كي ماكسيما سواره حرمت لاله رو نگه نداره؟
اين كاسه ليسا از كجا اومدن ؟ دروغ نگم جانباز نيم درصدن
بيست سال پيش يه موشك نيمه جون افتاده تو باغچه همسايشون
كسي رو كور و كر و شل نكرده موشك بيچاره عمل نكرده
***
شهيد بي كفن برات بميرم براي غربت چشات بميرم
به من نگو كه غربتت زياده غريب تراز تو احمدي نژاده
دور و برش رو ناكسا گرفتن ناكسا ژست شهدا گرفتن
با ادعاي احمدي نژادي اين همه ابن ملجم مرادي
اوني كه سينه چاك آزادي بود دو هفته پيش دوم خردادي بود
وقتي كه صندوق نهايي وا شد حاج آقا يك شبه اصولگرا شد
حالا كه عيد اومده عيدي مي خواد يكي دوتا پست كليدي مي خواد
حاج آقا اهل رازه و نيازه به خاطر خداس كه برج مي سازه
درد حاج آقا درد بي كسيه یه كاخ داره شمال اقدسيه
از غم مردم با دو تا چشم خيس سالي يكي دو دفعه ميره سويس
چند سالی می شه خاک پاشه ایرون دروغ نگم ارث باباشه ایرون
دروغ نگم آخر احترامه آخه حاجي ذخيره نظامه
***
اين چند تا بيت رو الكي نوشتم همينجوري دروغكي نوشتم
خدا خودش مي دونه تا هميشه اشكاي مادرت تموم نمي شه
تا وقتي كه اون چشا غرق اشكه حرف زدن از حرمت لاله كشكه
